Andermaal een onderzoek van Luk Borré, de niet altijd even sympathieke speurder

We hebben een boontje voor Borré, de in Knokke‘aangespoelde’ speurder die zich in de mondaine badstad alleen weetrecht te houden dankzij een grote dosis cynisme, alleen geëvenaard door zijnscherpe neus voor opportuniteiten, van welke kant ze ook komen. Jos Pierreux,kind-aan-huis in Knokke, blijft er van zijn kant een duivels genoegen inscheppen de vele gezichten van ‘Lippensville’ te tonen. Geef hem een pintje, mocht je hem in de Falstaff tegenkomen!
17-4-10 Gazet Van Antwerpen

Jos Pierreux heeft zich in zijn zesde misdaadroman met speurder Luk Borré heruitgevonden.
Pierreux hanteert eindelijk de stijl die op natuurlijke wijze de grofheid van grootkapitaal en gore gangstervervolging verlengt. Een korzelige stijl. Videoflitsen van geweld, somberte, cynisme. Gehakte levens, gehakte schriftuur. Crisis in Lippensville verbindt op onnavolgbare wijze de instorting van de financiële luchtkastelen met een Oost-Europees moordcontract op Borré zelf.
Het meest aantrekkelijke van de figuur Borré is zijn schaamteloosheid. En zijn onvolmaaktheid. Hij mag wel groot en sterk zijn, hij is ook half doof. Hij mag wel leep en eigenzinnig zijn, hij heeft ook zijn achilleshiel - Rena, ex-callgirl Miranda, zijn overgemaquilleerde en oversekste liefje.
Huurmoordenaars zijn de Chinese vrijwilligers van dienst. Zij geven reliëf aan het ene thema dat de bedompte wereld van hijgerig en vooral patserig Knokke beheerst: wraak. Ongezouten wraak. In deze crisisparabel boetseert Pierreux een stadslandschap dat zijns gelijke niet kent.
Een wereld van hooghartige ontkenning van de eigen feilen, van schone schijn, van opgehouden reputaties, van gevoelloze uitbanning uit de kongsi van nouveaux riches (zoals kleine beleggers bij de politie mogen ervaren), van twee werelden: de happy few en het voetvolk. En daaromheen cirkelen marginalen: huurdoders, motorbendes, caféhouders, caravankampeerders, maagracisten.
Pierreux heeft de kwaal begrepen die de mensheid treft. Geld. Veel geld. En hoe het te misbruiken. Crisis in Lippensville is een handleiding om zich te ontdoen van alle scrupules als het even misloopt met het Grote Geld.
En bovendien een schrokkerige, schokkende, schandelijke beschrijving van een samenleving in een tijdperk zonder illusies en zonder schroom. Pierreux is de boeteprofeet van de ontkerstening.
Lukas De Vos, Knack

Een rit zonder haperen
Ik weet het nog heel goed. Op de Antwerpse boekenbeurs zat Jos glimlachend aan de signeertafel bij Houtekiet. In het voorbijgaan en helaas in mijn rush om naar huis te gaan, bleef het bij een vriendelijke knik in elkaars richting, bijgestaan door de obligate glimlach die altijd gepaard gaat bij een uiting van genoegen. Maar dit jaar laat ik hem niet ontsnappen, misschien eerder, maar zeker op de beurs, sla ik een praatje met hem. Wie is de man achter de vlotte pen, wie is de plaaggeest van de gebroeders Lippens?
Heel even kreeg ik het gevoel dat Knokke, het Saint-Tropez van ons kleine landje, dit misdaadseizoen het slachtoffer geworden was van een dodelijk virus als kernpersonage. In een eerder werk van Piet Baete, wordt één van zijn hoofdpersonages van een brug gekieperd. En rond blz. 100 in Crisis In Lippensville, wordt het hoofdpersonage Luc Borré getrakteerd op soep met blauwe balletjes...

Doodwraak
In Crisis In Lippensville krijgt speurder Luc Borré te maken met een doodswraak uit zijn verleden. Als politieman heeft hij heel wat mensen achter de tralies geholpen en meer dan waarschijnlijk zint één van de 'gedupeerden' op wraak. Na een eerste mislukte aanslag, begint Borré aan een zoektocht naar de opdrachtgever. De bovenste laag uit zijn verleden wordt afgegraven; doden moeten terug tot leven gewekt worden en hun verhaal doen; nieuwe lijken, moeten na gesproken te hebben, definitief onder de grond verdwijnen. Net wanneer de donkere wolken weggetrokken zijn en de lucht weer helder en strak oogt, begint het te regenen en te rommelen: ze zijn terug...

Koningen van de gouden streep
Crisis In Lippensville, de allusie naar de koningen van de gouden streep aan onze kust doet de lezer glimlachen. Jos doorspekt dit zéér vlot lezende verhaal met kwinkslagen naar de gebroeders Lippens. De economische crisis sleurt alles mee de dieperik in, maar de neerwaartse druk van de ‘beer van de beurs’ is absoluut nergens terug te vinden in dit boek. De dialogen zijn met momenten 'krankzinnig' leuk. Luc Borré en zijn mooie Rena vormen een duo dat flitsend van de ene kant van de lijn naar de andere kant geschreven wordt. Het verdraaide beeld van de eigen wetten in de Knokse straten, de hoogmoed van de 'rijkeren' onder ons, Pierreux weet deze elementen die Knokke tot Lippensville maken in een wervelende cascade van woorden naar de lezer te brengen. Elke nieuwe datum in de richting van het einde van het jaar, elk hoofdstuk, doet verder lezen. De wandeling door de gangen van het stereotype gangsterleven, de chaos van de misdaadtaal, hij heeft het in zich. Hij kan schrijver en lezer zijn, hij kan agent en crimineel zijn. We worden moeiteloos naar de ontknoping gebracht. De rit verloopt zonder haperen. Jos Pierreux bevestigde in het verleden al, ditmaal is hij een etage hoger gegaan, een meesterlijk krankzinnige thriller of een krankzinnig meesterlijke thriller. Kies zelf maar aan welke kant van de lijn je staat.

Björn Snoek, Misdaadauteurs.be